خانواده‌درمانی مبتنی بر دلبستگی (ABFT)؛ رویکردی برای ترمیم روابط آسیب‌دیده والدین و نوجوانان

کیفیت رابطه والدین و فرزندان یکی از عوامل مهم در سلامت روان و تحول هیجانی نوجوانان است. تجربه طردشدگی، انتقادگری مداوم، تعارض‌های خانوادگی و فقدان حمایت عاطفی می‌تواند احساس امنیت در رابطه با مراقبان را مختل کند و زمینه را برای بروز یا تداوم مشکلات روان‌شناختی فراهم آورد.

فراتحلیلی از مطالعات تصویربرداری عصبی نشان می‌دهد که پذیرش هیجانی (Emotional Acceptance) با تغییر فعالیت شبکه‌های مغزی مرتبط با کنترل اجرایی، توجه و پردازش هیجان همراه است. در این پژوهش، افزایش فعالیت برخی نواحی پیش‌پیشانی در مقایسه با واکنش طبیعی و کاهش فعالیت بخش‌هایی از شبکه حالت پیش‌فرض (DMN) در برخی مقایسه‌ها مشاهده شد. نکته کلیدی: پذیرش هیجان ممکن است به‌جای حذف کنترل شناختی، شیوه مشارکت آن را در پردازش تجربه هیجانی تغییر دهد.

تنهایی فقط یک احساس نیست؛ پژوهش‌ها نشان می‌دهند بر خواب، ایمنی بدن و حتی شیوهٔ پردازش اطلاعات در مغز اثر می‌گذارد. مروری کوتاه بر علم تنهایی و راه‌های بازگشت به ارتباط.

هیچ رابطه‌ای بدون گسست نیست؛ آنچه رابطه را ایمن می‌کند، توانایی ترمیم است. با نگاه درمان هیجان‌مدار می‌بینیم گسست‌های عاطفی چگونه رخ می‌دهند و ترمیم در عمل چه شکلی دارد.

مراقبت از عضو بیمار یا سالمند خانواده، باری پنهان بر سلامت روان مراقب می‌گذارد. نشانه‌های فرسودگی مراقب و راهکارهایی برای حفظ تعادل را در این ویدئو ببینید.

کودکان پیش از آن‌که بتوانند احساساتشان را در کلمات بگویند، آن را در بازی نشان می‌دهند. اصول بازی‌درمانی، نقش درمانگر و نشانه‌هایی که والدین باید جدی بگیرند.

چت‌بات‌ها و همراهان هوش مصنوعی برای بسیاری به منبع گفت‌وگو و همدلی تبدیل شده‌اند. در کمتر از سه دقیقه: این رابطه‌ها چه نیازی را پاسخ می‌دهند و کجا ممکن است جای ارتباط انسانی را تنگ کنند؟