جراحی کوچک‌کردن سینه با بهبود عملکرد جنسی ارتباط دارد

نتایج یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل جدید که در نشریه علمی The Journal of Sexual Medicine منتشر شده، نشان می‌دهد که جراحی کوچک‌کردن سینه می‌تواند با بهبود …

نتایج یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل جدید که در نشریه علمی The Journal of Sexual Medicine منتشر شده، نشان می‌دهد که جراحی کوچک‌کردن سینه می‌تواند با بهبود عملکرد جنسی زنان همراه باشد. در این پژوهش، پنج محقق ایرانی به نام‌های مهدیه طاهری، زهرا قربانی، فاطمه علوی‌ارجاس، مریم فیروزآبادی و حمید علوی‌مجد، نتایج ۱۳ مطالعه با مجموع ۶۷۶ شرکت‌کننده از هشت کشور برزیل، ترکیه، بریتانیا، آمریکا، ایتالیا، ایران، لهستان و اسپانیا را بررسی کردند. این مطالعات بر زنان سالمی متمرکز بودند که به «ماکروماستی علامت‌دار» (Symptomatic Macromastia) مبتلا بودند؛ وضعیتی که در آن بزرگی بیش‌ازحد سینه‌ها با مشکلات و ناراحتی‌های جسمانی همراه است. از میان مطالعات بررسی‌شده، ۹ مطالعه بهبود عملکرد جنسی پس از جراحی را گزارش کردند، درحالی‌که چهار مطالعه تغییر قابل‌توجهی نشان ندادند. نتایج فراتحلیل نیز حاکی از افزایش ۱۳٫۲۷ درصدی میانگین نمره عملکرد جنسی پس از جراحی بود. پژوهشگران معتقدند این بهبود می‌تواند از دو مسیر جسمانی و روان‌شناختی رخ دهد. از نظر جسمانی، کاهش دردهای مزمن و محدودیت‌های حرکتی و همچنین بهبود توزیع عصب‌های حسی می‌تواند به عملکرد جنسی بهتر کمک کند. از نظر روان‌شناختی نیز جراحی ممکن است با بهبود تصویر بدنی و کاهش پدیده‌ای به نام «تماشاگر بودن» (Spectatoring) همراه باشد؛ حالتی که در آن فرد هنگام رابطه جنسی، به‌جای تمرکز بر تجربه و احساسات خود، بیش‌ازحد درگیر ارزیابی ظاهر بدن یا عملکرد جنسی خویش می‌شود. کاهش این حالت می‌تواند مشارکت و حضور ذهن فرد را در تجربه جنسی افزایش دهد. در یکی از مطالعات، میزان اختلال عملکرد جنسی بالینی پس از جراحی از ۶۲٫۵ درصد به ۲۱٫۴ درصد کاهش یافت. مطالعه آینده‌نگر دیگری نیز نشان داد که بیش از ۶۸ درصد زنان پس از جراحی، بهبود عملکرد جنسی را تجربه کرده‌اند. پژوهشگران همچنین اشاره کرده‌اند که مزایای این جراحی برای سلامت روان ممکن است فراتر از بهبود زندگی جنسی باشد.

نتایج یک مرور نظام‌مند و فراتحلیل جدید که در نشریه علمی The Journal of Sexual Medicine منتشر شده، نشان می‌دهد که جراحی کوچک‌کردن سینه می‌تواند با بهبود عملکرد جنسی زنان همراه باشد. در این پژوهش، پنج محقق ایرانی به نام‌های مهدیه طاهری، زهرا قربانی، فاطمه علوی‌ارجاس، مریم فیروزآبادی و حمید علوی‌مجد، نتایج ۱۳ مطالعه با مجموع ۶۷۶ شرکت‌کننده از هشت کشور برزیل، ترکیه، بریتانیا، آمریکا، ایتالیا، ایران، لهستان و اسپانیا را بررسی کردند. این مطالعات بر زنان سالمی متمرکز بودند که به «ماکروماستی علامت‌دار» (Symptomatic Macromastia) مبتلا بودند؛ وضعیتی که در آن بزرگی بیش‌ازحد سینه‌ها با مشکلات و ناراحتی‌های جسمانی همراه است. از میان مطالعات بررسی‌شده، ۹ مطالعه بهبود عملکرد جنسی پس از جراحی را گزارش کردند، درحالی‌که چهار مطالعه تغییر قابل‌توجهی نشان ندادند. نتایج فراتحلیل نیز حاکی از افزایش ۱۳٫۲۷ درصدی میانگین نمره عملکرد جنسی پس از جراحی بود. پژوهشگران معتقدند این بهبود می‌تواند از دو مسیر جسمانی و روان‌شناختی رخ دهد. از نظر جسمانی، کاهش دردهای مزمن و محدودیت‌های حرکتی و همچنین بهبود توزیع عصب‌های حسی می‌تواند به عملکرد جنسی بهتر کمک کند. از نظر روان‌شناختی نیز جراحی ممکن است با بهبود تصویر بدنی و کاهش پدیده‌ای به نام «تماشاگر بودن» (Spectatoring) همراه باشد؛ حالتی که در آن فرد هنگام رابطه جنسی، به‌جای تمرکز بر تجربه و احساسات خود، بیش‌ازحد درگیر ارزیابی ظاهر بدن یا عملکرد جنسی خویش می‌شود. کاهش این حالت می‌تواند مشارکت و حضور ذهن فرد را در تجربه جنسی افزایش دهد. در یکی از مطالعات، میزان اختلال عملکرد جنسی بالینی پس از جراحی از ۶۲٫۵ درصد به ۲۱٫۴ درصد کاهش یافت. مطالعه آینده‌نگر دیگری نیز نشان داد که بیش از ۶۸ درصد زنان پس از جراحی، بهبود عملکرد جنسی را تجربه کرده‌اند. پژوهشگران همچنین اشاره کرده‌اند که مزایای این جراحی برای سلامت روان ممکن است فراتر از بهبود زندگی جنسی باشد.

نکته کلیدی

نکته کلیدی

جراحی کوچک‌کردن سینه در زنانی که از بزرگی بیش‌ازحد سینه‌ها رنج می‌برند، می‌تواند از طریق کاهش ناراحتی‌های جسمانی و بهبود تصویر بدنی، به عملکرد جنسی بهتر منجر شود. کاهش خودنظارتی انتقادی هنگام رابطه جنسی نیز یکی از سازوکارهای روان‌شناختی احتمالی این بهبود است.

جراحی کوچک‌کردن سینه در زنانی که از بزرگی بیش‌ازحد سینه‌ها رنج می‌برند، می‌تواند از طریق کاهش ناراحتی‌های جسمانی و بهبود تصویر بدنی، به عملکرد جنسی بهتر منجر شود. کاهش خودنظارتی انتقادی هنگام رابطه جنسی نیز یکی از سازوکارهای روان‌شناختی احتمالی این بهبود است.