پدربزرگها و مادربزرگها در مواجهه با طلاق فرزندان؛ چگونه کمک کنند بدون آنکه آسیب بزنند؟

طلاق فرزندان بزرگسال، تنها بر زوجین و فرزندانشان تأثیر نمیگذارد؛ بلکه میتواند برای پدربزرگها و مادربزرگها نیز تجربهای دشوار و سرشار از نگرانی، اندوه و تعارضهای عاطفی باشد. در این مقاله، بلا (Bella) با طلاق پسرش، اندی (Andy)، روبهرو شده است. اندی از همسر سابق خود بهشدت خشمگین است، او را مسئول جدایی میداند و انتظار دارد فرزندانش در این اختلاف، جانب او را بگیرند. در همین حال، بلا علاوه بر اندوه ناشی از ازدستدادن رابطه نزدیک با عروس سابقش، نگران است که فرصت کمتری برای دیدار و ارتباط با نوههایش داشته باشد. نویسنده تأکید میکند که در چنین شرایطی، حفظ بیطرفی و حمایت عاطفی از نوهها از مهمترین مسئولیتهای پدربزرگها و مادربزرگهاست. برای کمک به کودکان در دوران طلاق والدین، چند راهکار پیشنهاد میشود:
مقاله تأکید میکند که پدربزرگها و مادربزرگها میتوانند در دوران پرتنش طلاق، منبعی پایدار از محبت، امنیت و حمایت عاطفی برای نوههای خود باشند. چنین حمایتی میتواند به تقویت تابآوری روانشناختی (Psychological Resilience) کودکان کمک کند؛ یعنی توانایی سازگاری و بازیابی تعادل روانی در مواجهه با شرایط دشوار.
نکته کلیدی
هنگام طلاق والدین، بهترین کمک پدربزرگها و مادربزرگها لزوماً مداخله در اختلافات خانوادگی نیست، بلکه فراهمکردن محیطی آرام، باثبات و بدون قضاوت برای نوههاست. حفظ رابطه محبتآمیز با کودکان، بدون جانبداری یا بیاحترامی به والدین، میتواند از سلامت روان آنها حمایت کند.
اگر این موضوع دغدغهٔ شما هم هست، گفتوگو با یک درمانگر میتواند کمک کند.
