چرا نمی‌توانیم به‌سادگی احساس گناه را کنار بگذاریم؟
دکتر سارا امرسون، درمانگر، اشاره می‌کند که بسیاری از مراجعانش با وجود آگاهی از پیامدهای منفی، همچنان احساس مسئولیت بیش‌ازحد در قبال دیگران دارند.
دکتر سارا امرسون، درمانگر، اشاره می‌کند که بسیاری از مراجعانش با وجود آگاهی از پیامدهای منفی، همچنان احساس مسئولیت بیش‌ازحد در قبال دیگران دارند. آن‌ها اگر از کمک‌کردن خودداری کنند، دچار احساس گناه می‌شوند و حتی ممکن است خود را افرادی «بد» یا «خودخواه» بدانند. به باور امرسون، این الگو می‌تواند از این اعتقاد ریشه بگیرد که اگر مطابق انتظار دیگران رفتار نکنند، به روابطشان آسیب می‌رسد و احساس ارزشمندی و هویت شخصی‌شان به خطر می‌افتد. او پیشنهاد می‌کند برای فهم این احساس گناه، ریشه‌های شکل‌گیری آن در تجربه‌های گذشته بررسی شود. ممکن است این الگو به دوران کودکی بازگردد؛ زمانی که برعهده‌گرفتن مسئولیت احساسات دیگران، برای کودک راهی امن‌تر برای حفظ رابطه و جلوگیری از تنش بوده است. امرسون بر ضرورت به چالش کشیدن چنین باورهایی تأکید می‌کند. پذیرش این واقعیت که هر فرد مسئول تمام احساسات و واکنش‌های دیگران نیست، می‌تواند به کاهش احساس گناه کمک کند. از این منظر، مرزبندی در روابط نه نشانه خودخواهی، بلکه ضرورتی برای حفظ سلامت روان و بهزیستی فرد است.
نکته کلیدی
احساس گناه هنگام نه‌گفتن یا نپذیرفتن مسئولیت دیگران ممکن است ریشه در الگوهای آموخته‌شده دوران کودکی داشته باشد. شناخت و بازنگری این باورها به فرد کمک می‌کند بدون احساس خودخواهی، مرزهای سالم‌تری در روابط خود ایجاد کند.
اگر این موضوع دغدغهٔ شما هم هست، گفت‌وگو با یک درمانگر می‌تواند کمک کند.