پژوهشگران سرنخی غیرمنتظره درباره توانایی کودکان پیش‌دبستانی در تغییر انعطاف‌پذیرانه مسیر ذهنی یافته‌اند
پژوهش تازه‌ای که در نشریه Communications Psychology منتشر شده، نشان می‌دهد تعداد پلک‌زدن‌های خودبه‌خودی کودکان پیش‌دبستانی ممکن است با رشد شناختی و توانایی خودکنترلی آن‌ها ارتباط داشته باشد. در این مطالعه، ریووتا کووامیزو و یوسوکه موریگوچی، پژوهشگران دانشگاه تسوکوبا و دانشگاه کیوتو، میزان پلک‌زدن طبیعی ۱۱۳ کودک ژاپنی در سنین ۳ تا ۸۰ ماهگی را بررسی کردند. نتایج نشان داد کودکانی که در هر دقیقه بیشتر پلک می‌زدند، در آزمون انعطاف‌پذیری شناختی عملکرد بهتری داشتند. همچنین فعالیت ناحیه‌ای از مغز در پشت پیشانی که در انجام این تکلیف نقش دارد، در آن‌ها بیشتر بود. با افزایش سن نیز دقت کودکان در تغییر میان تکالیف ذهنی به ۶۸ درصد و تعداد پلک‌زدن‌های آن‌ها به‌طور متوسط به ۲۹ بار در دقیقه رسید. پژوهشگران همچنین دریافتند فعالیت قشر پیش‌پیشانی پشتی‌جانبی راست (Right Dorsolateral Prefrontal Cortex)، ناحیه‌ای مرتبط با کنترل شناختی، با میزان پلک‌زدن خودبه‌خودی (۰٫۲۷) و دقت در تغییر تکلیف (۰٫۳۲) همبستگی مثبت دارد. این یافته‌ها نشان می‌دهند که میزان پلک‌زدن طبیعی ممکن است در آینده به‌عنوان شاخصی ساده و غیرتهاجمی برای ارزیابی برخی جنبه‌های رشد شناختی در سال‌های نخست زندگی به کار رود.
نکته کلیدی
تعداد پلک‌زدن‌های خودبه‌خودی در کودکان خردسال با انعطاف‌پذیری شناختی و فعالیت نواحی مرتبط با کنترل اجرایی مغز ارتباط دارد؛ بااین‌حال، این ارتباط به‌تنهایی به معنای آن نیست که پلک‌زدن بیشتر موجب رشد شناختی بهتر می‌شود.
اگر این موضوع دغدغهٔ شما هم هست، گفت‌وگو با یک درمانگر می‌تواند کمک کند.