کشفی ۱٫۹ میلیون ساله، روایت تاریخ تکامل انسان را دگرگون می‌کند
پژوهشی جدید در محوطه باستان‌شناسی عبیدیه (Ubeidiya) در دره اردن نشان می‌دهد که قدمت این محوطه دست‌کم به ۱٫۹ میلیون سال پیش بازمی‌گردد؛ تاریخی که به‌طور قابل‌توجهی قدیمی‌تر از برآوردهای پیشین است. این پژوهش به سرپرستی پروفسور آری ماتمون (Ari Matmon) از دانشگاه عبری اورشلیم، پروفسور عمری بارزیلای (Omry Barzilai) از دانشگاه حیفا و پروفسور میریام بلمیکر (Miriam Belmaker) از دانشگاه تولسا انجام شده است. پژوهشگران با ترکیب سه روش مستقل تاریخ‌گذاری توانستند برآورد دقیق‌تری از قدمت این محوطه باستانی ارائه دهند. بر اساس یافته‌های جدید، عبیدیه در کنار محوطه باستان‌شناسی دمانیسی (Dmanisi) در گرجستان، یکی از قدیمی‌ترین مکان‌های شناخته‌شده حضور انسان‌های اولیه در خارج از قاره آفریقا محسوب می‌شود. این کشف نشان می‌دهد که جمعیت‌های انسانی باستانی احتمالاً در حدود ۱٫۹ میلیون سال پیش، در جریان مهاجرت‌های اولیه از آفریقا، به منطقه شام یا لوانت (Levant) گسترش یافته بودند؛ منطقه‌ای در شرق دریای مدیترانه که از مسیرهای مهم مهاجرت انسان‌های اولیه به شمار می‌رود. در محوطه عبیدیه، شواهدی از ابزارهای سنگی متعلق به فرهنگ آشولی (Acheulean) کشف شده است. این فرهنگ ابزارسازی با ساخت ابزارهای سنگی نسبتاً پیشرفته، به‌ویژه تبرهای دستی، شناخته می‌شود و یکی از مراحل مهم تحول فناوری در انسان‌های اولیه محسوب می‌شود. همچنین، فسیل‌هایی از جانوران متعلق به آفریقا و آسیا، از جمله گونه‌هایی که امروزه منقرض شده‌اند، در این محوطه یافت شده است. وجود این بقایا اطلاعات ارزشمندی درباره محیط طبیعی، تنوع جانوری و مسیرهای جابه‌جایی انسان‌ها و جانوران در آن دوران فراهم می‌کند.
نکته کلیدی
تاریخ‌گذاری جدید محوطه عبیدیه نشان می‌دهد که انسان‌های اولیه دست‌کم ۱٫۹ میلیون سال پیش در منطقه شام حضور داشته‌اند. این یافته می‌تواند درک دانشمندان از زمان‌بندی و مسیرهای نخستین مهاجرت‌های انسان به خارج از آفریقا را دقیق‌تر کند.
اگر این موضوع دغدغهٔ شما هم هست، گفت‌وگو با یک درمانگر می‌تواند کمک کند.