پیوند عاطفی قوی با مادر می‌تواند تاب‌آوری در برابر آسیب‌های دوران کودکی را پیش‌بینی کند
پژوهشی جدید که در مجله علمی Stress and Health منتشر شده، نشان می‌دهد که کیفیت روابط خانوادگی، به‌ویژه پیوند عاطفی با مادر، می‌تواند در پیش‌بینی تاب‌آوری روانی پس از تجربه آسیب‌های دوران کودکی نقش مهمی داشته باشد. این پژوهش به سرپرستی یوشیائو ژائو (Yuxiao Zhao) و همکارانش در مرکز سلامت روان شانگهای و دانشکده پزشکی دانشگاه جیائو تونگ شانگهای انجام شده است. پژوهشگران اطلاعات ۵۱۱۲ نفر در سنین ۱۱ تا ۳۳ سال را از یک مطالعه طولی ملی در آمریکا بررسی کردند. شرکت‌کنندگان درباره تجربه آزار عاطفی، جسمی یا جنسی توسط مراقبان خود پیش از ۱۸ سالگی اطلاعاتی ارائه داده بودند. محققان برای بررسی پیامدهای بلندمدت این تجربه‌ها، سه حوزه اصلی را ارزیابی کردند:
همچنین، عواملی مانند مدت‌زمان تماشای تلویزیون، بازی‌های رایانه‌ای و کیفیت رابطه والدین و فرزندان در دوران نوجوانی بررسی شدند. نتایج، پنج الگوی متفاوت از سازگاری در بزرگسالی را آشکار کرد. برخی افراد با تجربه اندک آزار، وضعیت مطلوبی داشتند؛ درحالی‌که گروهی دیگر با وجود تجربه آزار کمتر، با افسردگی و درآمد پایین‌تر مواجه بودند. گروه کوچکی که آزار متوسطی را تجربه کرده بودند، نامطلوب‌ترین وضعیت را در هر سه حوزه نشان دادند. در میان افرادی که آزار شدیدتری را تجربه کرده بودند نیز دو الگوی متفاوت مشاهده شد: گروهی با مشکلات روانی و اجتماعی قابل‌توجه و گروهی که باوجود تجربه آسیب، تاب‌آوری بیشتری نشان می‌دادند. پژوهشگران همچنین دریافتند که جنسیت و وضعیت اقتصادی خانواده با پیامدهای بزرگسالی ارتباط دارند؛ به‌طوری‌که زنان و افراد متعلق به خانواده‌های کم‌درآمد، بیشتر در معرض پیامدهای نامطلوب قرار داشتند. این یافته‌ها نشان می‌دهند که تجربه آسیب در کودکی لزوماً به پیامدهای یکسان در بزرگسالی منجر نمی‌شود و کیفیت روابط عاطفی می‌تواند یکی از عوامل محافظتی مهم باشد.
نکته کلیدی
پیوند عاطفی امن و حمایتگر با مادر ممکن است به تقویت تاب‌آوری در برابر پیامدهای آسیب‌های دوران کودکی کمک کند. بااین‌حال، این پژوهش روابط پیش‌بینی‌کننده را بررسی کرده و به‌تنهایی رابطه علت‌ومعلولی را اثبات نمی‌کند.
اگر این موضوع دغدغهٔ شما هم هست، گفت‌وگو با یک درمانگر می‌تواند کمک کند.